Droga konieczna (1)

Autor tekstu - Olivier Kwarciak | Data publikacji - piątek, 14 marca 2014 | Obszar - na Północ

część 1: Jakże różni!

Droga konieczna (1)
fot. Piotr Litkowicz

Opuścił Judeę i odszedł z powrotem do Galilei. A musiał przechodzić przez Samarię. - Ew. Jana 4:3

Izrael, 2000 lat temu. Mężczyzna, Żyd, pielgrzymujący z Judei do Galilei zatrzymuje się na chwilę w mieście Sychar. Zmęczony i głodny siada przy studni, by odpocząć.

Widząc samarytańską niewiastę, prosi, by dała mu wody. Wówczas wywiązuje się między nimi rozmowa – jedna z najpiękniejszych rozmów zapisanych na kartach Biblii. Rozmowa dwóch jakże różnych postaci!

Z jednej strony Jezus – doskonały, patrzący na rzeczywistość w sposób duchowy, wolny od uprzedzeń rasowych, ideologicznych, wolny od uprzedzeń dotyczących płci i pochodzenia społecznego.

Z drugiej strony Samarytanka – osadzona w „ziemskich” realiach kobieta po pięciu związkach, żyjąca obecnie w konkubinacie, pełna uprzedzeń, świadoma niezgody między Żydami a Samarytanami, rozmawiająca z obcym mężczyzną bez szacunku, bez form grzecznościowych.

Ta gigantyczna przepaść nie jest jednak dla Jezusa żadną przeszkodą. Jezus nie boi się tego, co pomyślą lub powiedzą inni. Nie wychodzi z założenia, że nie ma sensu podchodzić do obcej osoby o wątpliwej moralności. Przeciwnie, Jezus wykorzystuje tę rozmowę, by pokazać wyższość duchowej perspektywy nad krótką perspektywą doczesną, by uświadomić nam potrzebę odrzucania pozorów i dążenia do dojrzałego spojrzenia na sedno spraw (zob. cz. 4).

Dojrzałość zaś wymaga świadomości istoty relacji osoby poruszającej się w rzeczywistości duchowej z osobą tkwiącą w rzeczywistości cielesnej, czasem bardzo grzesznej. Przyjmując zatem perspektywę duchową, muszę sam sobie odpowiedzieć, jak ja patrzę na grzesznika. Ile razy skupiam się raczej na tym, co powiedzą inni, czy to wypada albo czy to zgodne z naszą tradycją, zamiast koncentrować się na tym, co naprawdę istotne? Co mną w życiu kieruje? Oglądanie się na poglądy i opinie innych? Przyzwyczajenie? Potrzeba bezpieczeństwa? Ile jest we mnie uprzedzeń? Czy moja duchowość znajduje wyraz w rozmowie z drugim człowiekiem, czy jest dla niego błogosławieństwem?

Uczciwość wobec Boga, wobec drugiego człowieka i wreszcie wobec samego siebie wymaga szczerej odpowiedzi na tego typu pytania. Tego właśnie miedzy innymi uczy rozmowa Jezusa z Samarytanką.

Udostępnij...

O Autorze

Olivier Kwarciak