Klucz i łańcuch

Autor tekstu - Daniel Kaleta | Data publikacji - piątek, 26 lutego 2021 | Obszar - Góra Objawień

(162) czyli ostatnia scena powrotu Jezusa

Klucz i łańcuch

I zobaczyłem anioła zstępującego,* mającego klucz do otchłani i wielki łańcuch w ręce. I chwycił smoka, węża starodawnego, którym jest diabeł i szatan, i związał go* do otchłani i zamknąłObj. 20:1‑2.

W czasach rzymskich, szczególnie ważnych więźniów nie tylko zamykano na klucz, ale dodatkowo jeszcze wiązano łańcuchem (Dzieje Ap. 12:6). Taka ostrożność w przypadku apostoła Piotra była uzasadniona, gdyż raz udało mu się już odzyskać wolność (Dzieje Ap. 5:19). Zamknięte drzwi i łańcuch niesprawiedliwego prześladowcy nie mogły oczywiście przeszkodzić aniołowi w oswobodzeniu świętego więźnia. Jeśli jednak tym, który używa klucza i łańcucha, jest anioł, a uwięzionym – Boży przeciwnik, to z pewnością nikt nie będzie w stanie go uwolnić.

Wielka uczta Boga

Autor tekstu - Daniel Kaleta | Data publikacji - piątek, 15 stycznia 2021 | Obszar - Góra Objawień

(160) czyli wojska królów ziemi wydane na żer ptactwu

Wielka uczta Boga

I zobaczyłem innego anioła stojącego w słońcu i zawołał donośnym głosem do wszystkich ptaków latających środkiem nieba: Chodźcie, zgromadźcie się na wielką ucztę BogaObj. 19:17.

Obraz Pietera Bruegela „Procesja na Kalwarię” przenosi scenę ukrzyżowania na niderlandzkie przedmieście z XVI wieku. Nad rozbawionym, nieświadomym tragedii tłumem krążą czarne ptaki, które za kilka godzin będą może szarpać ciała konających skazańców wieszanych na wysokich słupach z kołami. Makabryczną scenę opłakuje jedynie wklejona jakby w obraz grupa trzech kobiet i młodego mężczyzny. Historię utrwaloną na tym obrazie rozwija film „Młyn i krzyż” Lecha Majewskiego.

Wierny i prawdziwy

Autor tekstu - Daniel Kaleta | Data publikacji - piątek, 25 grudnia 2020 | Obszar - Góra Objawień

(159) czyli sędzia i rycerz sprawiedliwości

Wierny i prawdziwy

Oto koń biały, a tego, który siedział na nim, zwano Wiernym i Prawdziwym, a w sprawiedliwości sądzi i walczyObj. 19:11.

Jezus, w Księdze Objawienia najczęściej zwany Barankiem, opisywany jest w Ewangeliach jako nauczyciel, prorok, uzdrowiciel, pasterz, cierpiący pomazaniec, kapłan, sędzia, król, ale nie wojownik. Zapewne też sam Mistrz najchętniej skupiłby swą aktywność wokół tych ewangelicznych funkcji. Niestety praca nad zbawieniem świata wymaga od Niego także walki. Na szczęście z zapisów Biblii wynika, że będzie to tylko krótki epizod w Jego nigdy nie kończącej się działalności.

Świadectwo Jezusa

Autor tekstu - Daniel Kaleta | Data publikacji - piątek, 11 grudnia 2020 | Obszar - Góra Objawień

(158) czyli duch proroctwa

Świadectwo Jezusa

I upadłem mu do nóg, aby oddać mu pokłon, lecz powiedział mi: Nie rób tego, bo jestem sługą razem z tobą i twoimi braćmi, którzy mają świadectwo Jezusa. Bogu oddaj pokłon, bowiem świadectwem Jezusa jest duch proroctwaObj. 19:10.

Prorokowanie to bezkompromisowe i przekraczające bariery wstydu i strachu reprezentowanie sprawy Najwyższego najczęściej wobec ludzi, którym ma On do przekazania niezbyt przyjemną prawdę. Prorok przepowiada czasem ludziom ich przyszłość, ale przeważnie taką, która jest skutkiem ich dotychczasowych i obecnych zachowań. Proroctwem może być nie tylko słowo, ale także postawa świadka Bożych tajemnic.

Gody Baranka

Autor tekstu - Daniel Kaleta | Data publikacji - piątek, 20 listopada 2020 | Obszar - Góra Objawień

(157) czyli błogosławieni weselnicy

Gody Baranka

Nadeszły gody Baranka, a jego małżonka się przygotowała (...) błogosławieni, którzy są zaproszeni na ucztęObj. 19:7,9.

Staropolskie słowo „gody” oznacza uroczystość zaślubin oraz towarzyszące jej wystawne przyjęcie. Od rzeczownika tego wywodzi się przymiotnik „godny”. Greckie słowo gamos oznacza także małżeństwo, ale przede wszystkim radosne uroczystości związane z jego zawarciem.

Alleluja

Autor tekstu - Daniel Kaleta | Data publikacji - piątek, 13 listopada 2020 | Obszar - Góra Objawień

(156) czyli doniosły głos wielkiego tłumu

Alleluja

Alleluja! Zbawienie * i cześć, i moc Panu, naszemu Bogu, bo jego wyroki są prawdziwe i sprawiedliweObj. 19:1‑2.

Alleluja – greckie słowo będące fonetyczną transkrypcją hebrajskiego hallelu-JaH, czyli „chwalcie Jah”, występuje w greckich pismach apostolskich tylko cztery razy. Wszystkie znajdują się w hymnie uwielbienia Boga śpiewanym po upadku Babilonu.

Zakończenie Ewangelii świętego Marka, I List i Objawienie świętego Jana Apostoła

Autor tekstu - Beniamin Pogoda | Data publikacji - piątek, 13 listopada 2020 | Obszar - na Północ

Warianty tekstowe Nowego Testamentu (4)

Zakończenie Ewangelii świętego Marka, I List i Objawienie świętego Jana Apostoła

Poprzednio w cyklu "Warianty tekstowe Nowego Testamentu (cz. 3)":
1 Kor. 15:51

Przeważająca większość różnic w zachowanych do dziś rękopisach Nowego Testamentu to pojedyncze wersety lub ich warianty (np. Marek 15:28, Łukasz 23:34, 1 Kor. 15:51, Obj. 20:5). Oczywiście, zmiana z pozoru niewielka może być w rzeczywistości niezmiernie istotna dla zrozumienia tekstu. Chyba najlepszym przykładem będzie wspomniany powyżej drobniutki urywek z Księgi Apokalipsy – rozdział 20, werset 5.

Oryginał i kopia

Autor tekstu - Daniel Kaleta | Data publikacji - piątek, 23 października 2020 | Obszar - Góra Objawień

(153) czyli Niniwa, Babilon i Tyr a Rzym

Oryginał i kopia

Które miasto jest podobne do tego wielkiego miasta?Obj. 18:18.

Większość słynnych starożytnych greckich rzeźb, które podziwiamy w muzeach archeologicznych, to rzymskie kopie. Oryginały się nie zachowały. Może i lepiej, gdyż prawdopodobnie bylibyśmy rozczarowani. W starożytności nie znano praw autorskich. Udane i popularne wzory powielano i udoskonalano.

Kielich Babilonu

Autor tekstu - Daniel Kaleta | Data publikacji - piątek, 25 września 2020 | Obszar - Góra Objawień

(151) czyli dwójnasób karania nierządnicy

Kielich Babilonu

Do kielicha jej*, w który wam nalewała, nalejcie jej w dwójnasóbObj. 18:6.

Mściwość stoi w sprzeczności z nauką Jezusa. Dążenie do zemsty jest obce również Torze. Zasada sądu „oko za oko, ząb za ząb” oznacza, że kara ma być adekwatna do czynu – ani surowsza, ani łagodniejsza. Dlaczego zatem w księgach proroczych pojawiają się niekiedy wezwania do oddawania krzywdzicielom złem za zło, i to w podwójnej mierze?

Dziesięciu królów

Autor tekstu - Daniel Kaleta | Data publikacji - piątek, 17 lipca 2020 | Obszar - Góra Objawień

(147) czyli sprzymierzeńcy bestii

Dziesięciu królów

A dziesięć rogów, które widziałeś, to dziesięciu królów, którzy takobjęli królestwo, ale wezmą jak królowie na jedną godzinę wraz z bestiąObj. 17:12.

W jednej ze swoich bajek bracia Grimm opisują wymuszoną współpracę dwóch drapieżników. By sam nie zostać pożartym, lis pomaga wilkowi wyszukiwać łup, ale robi to w taki sposób, że w końcu zachłanność silniejszego rywala doprowadza go do zguby. W bardziej realnej, współczesnej polityce coraz częściej zdarza się, że negocjacje kończą się całkowitą zgodą tylko odnośnie tego, że strony całkowicie się nie zgadzają.

Ósmy z siedmiu

Autor tekstu - Daniel Kaleta | Data publikacji - piątek, 10 lipca 2020 | Obszar - Góra Objawień

(146) czyli bestia wyłaniająca się z otchłani

Ósmy z siedmiu

A bestia, która była, a nie ma jej, ona sama jest ósmym, a jest z siedmiu i idzie na zatracenieObj. 17:11.

Miasto Babilon zostało założone w trzecim tysiącleciu przed Chrystusem. Od XIX w. p.n.e. było siedzibą królów. Szczególnego znaczenia nabrało pod panowaniem szóstego władcy dynastii babilońskiej, sławnego Hammurabiego (1792-1750 r. p.n.e.). Potem przez dwanaście wieków zmienne były koleje jego losów. W epoce regionalnej dominacji asyryjskiej (X-VII w. p.n.e.) wydawało się nawet, że już na zawsze utraciło swoją wyjątkową pozycję. I wtedy właśnie, po trzynastu wiekach panowania królów w tym mieście, pojawia się Nebukadnesar II, czyli biblijny Nabuchodonozor (604-562 r. p.n.e.), który na krótko wyprowadza swoją stolicę na militarne, polityczne i gospodarcze szczyty potęgi, po czym w ciągu niespełna 30 lat po jego śmierci następuje szybki i ostateczny upadek Babilonu.

Bliżej niż dalej

Autor tekstu - Daniel Kaleta | Data publikacji - piątek, 03 lipca 2020 | Obszar - Góra Objawień

(145) czyli szósty łeb potwora

Bliżej niż dalej

Królów jest siedmiu – pięciu upadło, jeden jest, inny jeszcze nie przyszedł, a gdy przyjdzie, ma pozostać na krótkoObj. 17:10.

Przedostatni z serii niemiłych zabiegów niesie z sobą przyjemne poczucie bliskości końca kuracji – jeszcze tylko raz...

Złoty kielich

Autor tekstu - Daniel Kaleta | Data publikacji - piątek, 19 czerwca 2020 | Obszar - Góra Objawień

(143) czyli obrzydliwość nierządu

Złoty kielich

Miała w swej ręce złoty kielich pełen obrzydliwości i nieczystości nierządu swojego i całej ziemi*Obj. 17:4.

„Jeśli potrzebujesz pieniędzy, żeby czuć się bogatym, to jesteś naprawdę biedny”. Przekładając tę sentencję kanadyjskiego filozofa i pisarza Matshony Dhliwayo na biblijny język, można by powiedzieć: Jeśli potrzebujesz złota, żeby zademonstrować swoje bogactwo, to ukrywasz duchową nędzę (Obj. 3:17).

Przeniesienie w duchu

| Data publikacji - piątek, 12 czerwca 2020 | Obszar - Góra Objawień

(142) czyli miraż na pustyni

Przeniesienie w duchu

I zaniósł mnie w duchu na pustynięObj. 17:3.

Każda osoba lubiąca czytać książki zna zapewne uczucie zaczytania się. Dobra literatura potrafi tak skutecznie wciągnąć czytelnika, że po oderwaniu się od lektury musi on przez chwilę rozglądać się wokół siebie, żeby powrócić do rzeczywistości. Wyobraźnia działa w takich momentach jak we śnie. Mózg maluje obrazy, odtwarza dźwięki oraz imituje inne wrażenia zmysłowe, generując przy tym emocje takie, jakie pojawiłyby się w realnych sytuacjach. Czy u biblijnych wizjonerów „przeniesienie w duchu” było jeszcze czymś więcej, tego nie wiadomo, ale na podstawie własnych doświadczeń każdy może sobie próbować wyobrazić taki stan.

Wielka nierządnica

Autor tekstu - Daniel Kaleta | Data publikacji - piątek, 05 czerwca 2020 | Obszar - Góra Objawień

(141) czyli pani wielu wód

Wielka nierządnica

I przyszedł jeden z siedmiu aniołów, którzy mieli siedem czasz, i odezwał się do mnie, mówiąc mi: Chodź, pokażę ci sąd nad wielką nierządnicą, która siedzi nad wieloma wodamiObj. 17:1.

Przynajmniej od czasów Dantego nazwa wielkiej nierządnicy z Księgi Objawienia wykorzystywana jest jako obraźliwa etykieta przyklejana różnym religijnym adwersarzom. Dla niektórych chrześcijan taką symboliczną kobietą uprawiającą nierząd z królami ziemi była Jerozolima, dla renesansowych reformatorów chrześcijaństwa wielką nierządnicą był papieski Rzym. Dla nowszych radykalnych ruchów religijnych jest nią już całe instytucjonalne chrześcijaństwo. Czy rzeczywiście wizja Jana jest aż tak pojemna, by zmieścić wszystkie te przyporządkowania?

[12 3 4  >>