Dziwidło

Autor tekstu - Kasia Śmiałkowska | Data publikacji - piątek, 16 października 2015 | Obszar - na Zachód

Dziwidło

O, jak liczne są dzieła twoje, Panie! Tyś wszystko mądrze uczynił. – Psalm 104:24

Odbyliśmy niedawno nocną wyprawę do niedalekiego ogrodu botanicznego, żeby poznać za pomocą własnych zmysłów osobliwą roślinę – dziwidło olbrzymie, Amorphophallus titanum. Kwitnie ono bardzo rzadko i krótko zarazem, ledwie kilkadziesiąt godzin, jedną noc. Wydziela przy tym bardzo nieprzyjemną woń przypominającą zapach gnijącego mięsa, by zwabić padlinożerne chrząszcze dokonujące zapylenia.

Rozrzutny?

Autor tekstu - Krzysztof Nawrocki | Data publikacji - piątek, 15 maja 2015 | Obszar - na Wschód

Rozrzutny?

Zadziwiające, jak uduchawiającą moc może mieć zwykły wiosenny spacer po parkowo-ogródkowych zakamarkach naszego osiedla. I nie chodzi tym razem o wpływ rozmów i dyskusji, które zazwyczaj przy takich okazjach prowadzimy z moją towarzyszką życia.

W galerii proroka Izajasza

Autor tekstu - Ela Dziewońska | Data publikacji - piątek, 20 lutego 2015 | Obszar - na Wschód

W galerii proroka Izajasza

a popatrz
na słowem malowane obrazy

o ten
z wilkiem i barankiem
na wspólnym pastwisku

Wielki cud na niebie

Autor tekstu - Daniel Kaleta | Data publikacji - piątek, 23 stycznia 2015 | Obszar - Góra Objawień

(80) czyli niewiasta obleczona w słońce

Wielki cud na niebie

Cud wielki ukazał się na niebie: niewiasta obleczona w słońce. Obj. 12:1

Nieprzygotowany obserwator nocnego nieba będzie umiał co prawda zachwycić się wspaniałym spektaklem migocących iskier, zauważy być może niektóre grupy jaśniejszych gwiazd, ale z pewnością nie dostrzeże w nich żadnego podobieństwa do zwierząt, postaci czy przedmiotów. A przecież gwiazdozbiorom zostały przypisane takie skojarzenia. Skąd się wzięły?

Prorokowanie w worach

Autor tekstu - Daniel Kaleta | Data publikacji - piątek, 26 września 2014 | Obszar - Góra Objawień

(69) czyli o działalności dwóch świadków

Prorokowanie w worach

I dam dwom świadkom moim, i prorokować będą przez dni tysiąc dwieście sześćdziesiąt, obleczeni będąc w wory. Obj. 11:3

Niezbadane są drogi, jakimi wędrowały niektóre słowa, zanim dotarły do naszych współczesnych języków. Wór po hebrajsku to saq. Język grecki przejął to słowo w formie sakkos i tak też się potem nazywał wór po łacinie. Do dzisiaj sacco to po włosku „worek” (po niemiecku Sack). W języku niemieckim ktoś kiedyś w ten sposób określił podobną do wora szatę zakładaną pod zbroję, która w starofrancuskim nazywała się jacque, również od łacińskiego sacco. I stąd już blisko do naszego żakietu lub męskiej marynarki (po niemiecku Sakko). W oparciu o ten wywód językowy można by powiedzieć, że kaznodzieja w marynarce „prorokuje obleczony w wór”. smiley

ŚWIATŁOcień

Autor tekstu - Jola Stanisz | Data publikacji - piątek, 22 sierpnia 2014 | Obszar - na Wschód

ŚWIATŁOcień

Kocham Światło, szczególnie to rozmigotane, pobłyskujące na powierzchni wody, korze drzew, pomiędzy źdźbłami traw, zawsze przemieszane z cieniem, pastelowe lub nasycone-ciepłem. Mogłabym godzinami podziwiać ten świetlisty taniec. Oglądać pod światło półprzezroczyste porzeczki, żyłkowate konstrukcje liści i płatków kwiatów, szklane butelki napełnione czerwonością soków, zielenią oliwy, wszystkie półcienie i światłocienie, jasne plamy na drewnianej podłodze a nade wszystko światło we włosach.

Rozum w życiu chrześcijańskim

Autor tekstu - Paweł Markiewicz | Data publikacji - piątek, 13 czerwca 2014 | Obszar - na Zachód

Rozum w życiu chrześcijańskim

Chodźcie więc, a będziemy się prawować [rozumować, argumentować] – mówi Pan! (Izaj. 1:18)

Powyższy tekst wskazuje nie tylko na to, iż Bóg obdarował człowieka rozumem, ale również na to, iż jest Jego intencją, by człowiek tak obdarowany rozumu używał. Dar rozumowania jest również częścią obrazu Bożego na jaki człowiek został stworzony, a co w dużym stopniu odróżnia go od pozostałych stworzeń – tylko człowiek jest zdolny do poznania Boga, rozmyślania o Nim, a nawet komunikowania się z Nim.

Biblijny sens słowa „doskonałość” (3)

Autor tekstu - Samuel Królak | Data publikacji - piątek, 06 czerwca 2014 | Obszar - na Północ

Myślącym pod rozwagę

Biblijny sens słowa „doskonałość” (3)

Poprzednio próbowaliśmy sobie przybliżyć biblijną definicję pojęcia
„doskonałość” na podstawie zapisów Starego
i Nowego Testamentu.

Dziś spróbuję odpowiedzieć na pytanie: CZY BIBLIJNA „DOSKONAŁOŚĆ” JEST OSIĄGALNA?

Mam nadzieję dać też po części odpowiedź na pytania postawione na samym początku naszych rozważań.

Biblijny sens słowa „doskonałość” (1)

Autor tekstu - Samuel Królak | Data publikacji - piątek, 23 maja 2014 | Obszar - na Północ

Myślącym pod rozwagę

Biblijny sens słowa „doskonałość” (1)
  1. Często można spotkać się ze stwierdzeniem, że przed swoim upadkiem, tj. sięgnięciem po zakazany owoc, pierwsza para ludzka była doskonała, że nasz praojciec – Adam – był doskonały. Co przez to na ogół rozumiemy? To, że Stwórca uczynił pierwszego człowieka bez wad, defektów moralnych, umysłowych i fizycznych. „I spojrzał Bóg na wszystko, co uczynił, a było to bardzo dobre”. Dzieło Boga było na tyle perfekcyjne, na ile to od Niego zależało. Jest to prawda, że takie było Jego dzieło. Kiedy jednak spróbujemy odszukać w Piśmie Świętym wersety jasno stwierdzające, że Adam lub Ewa byli doskonali – nie znajdziemy ani jednego. Biblia nie nazywa ich doskonałymi. Jaka może być tego przyczyna?

Stosunki damsko-męskie w Biblii (4)

Autor tekstu - Basia Honkisz | Data publikacji - piątek, 16 maja 2014 | Obszar - na Południe

cz. 4

Stosunki damsko-męskie w Biblii (4)

Kontynuacja tekstu: Stosunki damsko-męskie w Biblii

Wstrzemięźliwość, stosunkowo szybkie zawieranie małżeństwa, mieszkanie razem dopiero po ślubie, poważne podejście do znajomości z płcią przeciwną, a nierzadko samotna droga połączona z celibatem – to cechy wyraźnie rzucające się w oczy wśród zaangażowanych chrześcijan, często wyraźnie odróżniające te osoby od reszty współczesnego społeczeństwa.

Proroctwo czy przepowiednia

Autor tekstu - Daniel Kaleta | Data publikacji - piątek, 11 kwietnia 2014 | Obszar - Góra Objawień

(51) czyli o sposobie spełniania się wizji

Proroctwo czy przepowiednia

I widziałem siedmiu aniołów stojących przed Bogiem i dano im siedem trąb. Obj. 8:2

Kim są aniołowie? Istotami duchowymi czy ziemskimi posłańcami? Kiedy stanęli przed Bogiem i co oznacza fakt, że dano im blaszane instrumenty dęte? W którym momencie one rozbrzmiewają i jakie konkretne poselstwo przekazują? Czy można zrozumieć wizję bez odpowiadania na tego typu pytania? Czy jest ona jednorazową przepowiednią, która staje się martwa w momencie spełnienia, czy też raczej ogólną inspiracją mającą pobudzać do myślenia i działania różnych ludzi w różnych czasach?

Pół godziny milczenia

Autor tekstu - Daniel Kaleta | Data publikacji - piątek, 04 kwietnia 2014 | Obszar - Góra Objawień

(50) czyli cisza przed burzą siódmej pieczęci

Pół godziny milczenia

A gdy otworzył pieczęć siódmą, stało się milczenie na niebie jakoby pół godziny. Obj. 8:1

Do centrum burzy wciągane są masy wilgotnego i ciepłego powietrza. Unosząc się na duże wysokości, schładzają się i skraplają, tworząc wysokie chmury. Na obrzeżach burzy osuszone powietrze opada do niższych warstw atmosfery o wyższym ciśnieniu, co powoduje jego ogrzanie. Ciepłe i suche powietrze jest bardziej stabilne, dlatego tworzy „pokrywkę” blokującą ruch innych mas powietrza. W ten sposób powstaje zjawisko znane jako „cisza przed burzą”.

Czasy święte

Autor tekstu - Jola Stanisz | Data publikacji - piątek, 14 marca 2014 | Obszar - na Wschód

Czasy święte

I pobłogosławił Bóg dzień siódmy i uczynił go świętym - 1 Mojż. 2:3

“Kiedy historia rozpoczęła swój bieg, na świecie była tylko jedna świętość, świętość w czasie. Kiedy na Górze Synaj miało być ogłoszone słowo Boga, obwieszczono też wezwanie do świętości w człowieku: Będziesz dla mnie świętym narodem... Przez sześć dni żyjemy w tyranii rzeczy przestrzeni; w dzień Szabatu staramy się sprostać świętości w czasie” – Abraham Joshua Heschel.

Badacz w pociągu

Autor tekstu - Regis Liberda | Data publikacji - piątek, 07 lutego 2014 | Obszar - na Zachód

Badacz w pociągu

Znajdujemy się w pociągu, w dziewiętnastym wieku. Starszy mężczyzna siedzi w tymże pociągu i czyta Biblię. Obok niego – student, pogrążony w lekturze tekstu specjalistycznego. Po chwili młody człowiek pyta swego sąsiada:

- Wierzy pan jeszcze w te starocie pełne baśni?
- Oczywiście, bo to nie zbiór baśni, lecz Słowo Boże.

Spieranie się z Bogiem

Autor tekstu - Daniel Kaleta | Data publikacji - piątek, 31 stycznia 2014 | Obszar - na Północ

Spieranie się z Bogiem

Czasami uważa się, że Jonasz był jedynym buntownikiem wśród proroków. Chyba jednak niesłusznie. Biblia podaje także inne przykłady wierzących, pobożnych i lojalnych buntowników. Historia ludzkości zaczyna się od sporu człowieka z Bogiem. Adam popełnia świadome wykroczenie. Gdy jednak dochodzi do konfrontacji z Prawodawcą, bez żenady zrzuca winę na kobietę, dodając przy tym: „...którą mi dałeś, aby była przy mnie” (1 Mojż. 3:12). Oznacza to, że pośrednio obarcza Boga winą za swój występek. Stwórca nie czyni mu z tego powodu żadnych wyrzutów. Uznaje jego prawo do obrony.

<<  1 [23  >>