Pewnego wieczoru postanowiłam skorzystać z oferty stacji „Ale kino” i obejrzeć film kostiumowy o miłości. Bardzo lubię te dziewiętnastowieczne historie pokazujące świat, w którym życie toczyło się powoli, a dziewczęta czekały na królewicza z bajki. Tym razem też myślałam, że zrelaksuję się, może przy okazji wszyję łaty w spodenkach wnuczka.
Tymczasem już pierwsza scena kazała mi porzucić myśl o jakichkolwiek przyziemnych czynnościach. Wbita w fotel, bez odrywania wzroku od ekranu siedziałam zaczarowana aż do momentu zniknięcia ostatnich napisów końcowych.
Co się stało? Dlaczego tak wyraźnie słyszałam szelest nici przeszywających materiał, czułam zapach kwiatów na łące, a serce biło mocniej, gdy przyszedł upragniony list?
Chyba wiem. Zadecydował o tym sposób opowiedzenia historii, czyli forma: to, co artyści lubią najbardziej.
Ten, kto kocha piękno, niech obejrzy ten film.
Kto chce poćwiczyć współodczuwanie, niech obejrzy ten film.
Kto chce zrozumieć pojęcie miłości romantycznej, niech obejrzy ten film.
Kto pragnie pochylić się nad tym, co w życiu ważne, niech obejrzy ten film.
Kto chciałby wyostrzyć swoją wrażliwość, niech obejrzy ten film.
Polecam!
„Jaśniejsza od gwiazd” („Bright Star”), prod. angielsko – australijsko – francuska, reż.: Jane Campion.
Film opowiada historię miłości Fanny Brawne i Johna Keatsa, wielkiego poety angielskiego romantyzmu.
Jasna gwiazdo
John Keats
Jasna gwiazdo, o, gdybym mógł tak nieprzerwanie
Jak ty — nie, nie promienieć samotnie, wysoko
Jak na wieczność rozwarte, w natury otchłanie
Bezsennie zapatrzone pustelnika oko;
Nie śledzić, jak w odwiecznym kapłańskim mozole
Wody mórz obmywają ludzkich lądów brzegi,
Lub jak na ostre rysy łańcuchów gór w dole
Maską czystą i miękką opadają śniegi;
Nie — raczej nieprzerwanie jak ty i niezmiennie
Trwać jak teraz, skroń tuląc do piersi dziewczęcej,
Czuć bez końca, jak oddech unosi ją sennie,
Na sen nie tracić odtąd ani chwili więcej
I wciąż, wciąż słyszeć równy puls serca w tej piersi,
I żyć tak wiecznie — albo zapaść w wieczność śmierci.
(Przełożył Stanisław Barańczak)
