Już nie ma „ich” i „nas”

czyli o Dwunastu

23 stycznia 2015

Już nie ma „ich” i „nas”

Autor:
Krystian Siewniak

Tegoroczne zgrupowanie Syloe poruszyło nas wyjątkowo. Może brzmi to jak zawsze, ale widocznie zawsze jest wyjątkowo.

Jeszcze nie raz pojawią się odgłosy tego wspólnie spędzonego tygodnia - dzisiaj zaczynamy od końca - od koncertu, który wieńczył naszą pracę.

DWUNASTU - premiera.

(Małgorzata Iwaniak)


Już nie ma ich i nas
Już nie ma nieprzyjaźni
Jest pojednanie z samym Bogiem
Jest pojednanie między nami.

(…)Z dwojga jedno
Na krzyżu objawiona prawda.

Utwór My/Oni otwiera nowy program chóru Syloe zatytułowany „Dwunastu”.

Chciałbym w tym miejscu posłużyć się fragmentem z materiałów przybliżających idee programu.

„Dwunastu synów Jakuba – pokolenia Izraela.
Dwunastu apostołów – fundament Kościoła Chrystusowego.
Dwa światy? Bez łączności? Nie!

Przecież na krzyżu runął mur nieprzyjaźni. Od tej pory jesteśmy gałęźmi wyrastającymi i czerpiącymi z tego samego pnia. Tworzymy jeden naród, będąc równouprawnionymi dziećmi Bożymi mając żywe słowo Boga zapisane w sercach. Zbudowani na fundamencie apostołów i proroków, w Jezusie Chrystusie wspólnie tworzymy mieszkanie Boże w Duchu.”

A apostoł Paweł powie, że tajemnicę Chrystusową objawia, która nie była wcześniej znana, że poganie są współdziedzicami, w Jezusie Chrystusie przez ewangelię. Efez: 3-6

A oto krótki przegląd niektórych pieśni z repertuaru Dwunastu.

Jan Chrzciciel

Wybierajcie proste drogi
Miejsce zróbcie, Pan nadchodzi.

Proste przesłanie, prosta melodia. Proste, jednoznaczne decyzje bez deliberowania.

Tabitha
Pieśń o dobroci i czułości.

Dobrocią ozdabiałaś suknie wdów
Ocieplałaś miłością płaszcz sierot

I jakże to tak choroba, śmierć i już nie ma, koniec.
Ale jak poucza Pismo, On śmierć zniszczył czego przedsmak niektórzy oglądali tam w Joppie.

2 Tym.1:10
Dz. 9:36-42

Pryscylla i Akwilla

Czyli o trudnej sztuce budowania domu, który czasem może stać się i zborem.

Dom budowaliśmy razem
W czas dobry i zły
Nowe myśli i sny
I codzienność w domu ze zborem

Izaak

Czy wiedział? Chyba tak...?

To o Abrahamie i Izaaku i tej trudnej próbie na górze Moria.

Czy wiedział? Wiedział tak.
To uzgodnili obaj Ojciec i Syn.

Pan umiłował świat i posłał Syna na świat, aby ten zbawił świat. Ew. Jana 3:16-17
Syn umiłował i poszedł:

Posłuszny, a zarazem ufny
Bo Bóg zamyślił już zbawienie
Przez Niego życia dar dla wszystkich ludzi
Do życia Bóg powołał nas w ojcowskiej miłości.

Tymoteusz

Tymoteusz, jego ojcem Grek a matką Żydówka.
Od Pawła z Tarsu, który go szczególnie wspominał i po synowsku traktował, usłyszał, że celem tego co pisał, co przykazał jest:

Miłość płynąca z czystego serca
i z dobrego sumienia
i wiary nieobłudnej. 1Tym.1:5

I jak to ktoś powiedział – dążyć, dociekać trzeba całe życie ale może wiele więcej już się nie dowiemy.

Jakub

Przed faraonem powie Jakub, że krótki i zły był czas jego życia.
Ale szedł przez życie mimo wszystko, mimo bólu i smutku.
Chciał mieć pewność, walczył nawet o to, aby Pan mu pobłogosławił, musiał mieć pewność.

Nie upadłeś nie zwątpiłeś
Izraelu Synu mój.

Eliasz

Czyli żarliwy prorok i siła modlitwy.

Nie, nie będzie w Izraelu
Bóg – wybawca w zapomnieniu.
Modlisz się zatrzymasz deszcz
Wzywasz Boga słyszy cię.

Eliasz był człowiekiem podobnym do nas i modlił się usilnie żeby nie było deszczu; i nie było deszczu na ziemi przez trzy lata i sześć miesięcy. Jakub 5:15

Wdzięczny jestem Panu Bogu za to, że Syloe ciągle trwa, że rodzą się nowe pieśni, że tworzy przystanie. Cieszę się, że w tę zimową porę przyżeglowałem do Tymbarku.

SYLOE koncert po Tymbarku 2014/2015



© | ePatmos.pl