Ratunek

O nic nie pytał.
Cisza była kojąca.
Czułam, że mogę jeszcze
                        Prawdziwie żyć.

Wszystko stało się proste,
Tak jak zawsze miało być.
A ja nie miałam nic
                        Do oddania.

Trzęsły mi się ręce,
Myśli straciły swój sens,
Serce też nie było
                        Całkiem czyste.

Jednak marzyłam
(I pragnienia się ziściły),
Że ta chwila będzie trwać
                        Już zawsze.