29 listopada 1947 ocalały z Holokaustu Eleazar (Spiegel) Shafrir podniósł tę izraelską flagę, jadąc na brytyjskim samochodzie pancernym, po zapoznaniu się z wynikami głosowania ONZ, które było znaczącym krokiem w kierunku ustanowienia państwa Izrael.

Eleazar urodził się w Krakowie w 1924 roku w rodzinie syjonistycznej. Na początku okupacji hitlerowskiej jego ojciec Mordechaj został aresztowany przez Gestapo i zesłany do Auschwitz (wówczas był to obóz dla więźniów politycznych).

Eleazara zabrano do getta wraz z siostrą i matką. Jego matka została następnie deportowana do obozu zagłady w Bełżcu i zamordowana. Siostrę naziści zamordowali na ulicy podczas likwidacji getta.

Po deportacji do obozu koncentracyjnego w Płaszowie i przeżyciu trudnych warunków Eleazar i jego przyjaciel Jechiel Steiner uciekli przez drut kolczasty otaczający obóz, w grudniu 1943 roku. Z pomocą polskiego podziemia Eleazar uzyskał aryjski dowód osobisty i informacje o tym, jak dostać się na Węgry. Dwóm przyjaciołom udało się dołączyć do kompanii francuskich żołnierzy, którzy uciekli z niemieckich obozów dla jeńców wojennych, i razem dotarli do Stambułu. Tamtejsi przedstawiciele Agencji Żydowskiej przekazali mu „Certyfikat”, który umożliwił mu emigrację do Erec Israel w marcu 1944 r.

Tam ukończył studia w Tel Awiwie, a następnie przeniósł się w 1946 r. do Jerozolimy, aby studiować chemię na Uniwersytecie Hebrajskim. Jego studia zostały przerwane przez izraelską wojnę o niepodległość, w której wziął czynny udział. Po wojnie dokończył studia, kontynuował pracę naukową i uzyskał tytuł profesora. Działał w kierunku utworzenia „Centrum Badań nad Cukrzycą” Wydziału Medycznego. 

W 50. rocznicę powstania Państwa Izrael Eleazar zapalił pochodnię podczas państwowej ceremonii z okazji Dnia Pamięci o Holokauście.

Flaga (źródło: Yad Vashem)

Świętowanie 29 listopada 1947 r. – Eleazar wznosi flagę (źródło: Yad Vashem)

Eleazar w laboratorium chemicznym uniwersytetu na górze Scopus – 1946 rok (źródło: Yad Vashem)