Najwcześniejsze wzmianki o Magdali, mieście leżącym na zachodnim brzegu Jeziora Galilejskiego, znajdują się w pismach Strabo, greckiego geografa, historyka i podróżnika, który wspomniał grecką nazwę tego miejsca – Tarichae („solone ryby”) i napisał tak: „W miejscu zwanym Tarichae jezioro dostarcza wspaniałych ryb do solenia, a na jego brzegach rosną drzewa owocowe.” Hebrajska nazwa Magdali – Migdal Nunia („rybna wieża”) również odnosi się do ryb, które stanowiły podstawę gospodarki tego miasteczka. Babiloński Talmud oraz Flawiusz wspominają o tym, że Magdala znajdowała się niedaleko Tyberiady.

Ewangeliści piszą o Magdali jedynie pośrednio jako o miejscu pochodzenia „Marii zwanej Magdaleną, z której wyszło siedem demonów” (Łuk. 8:2, Mar. 16:9). Ponieważ „Maria” było jednym z najczęstszych imion żydowskich kobiet w I wieku n.e., określenie miasta, z którego pochodziła, pomagało odróżnić ją od innych Marii w otoczeniu Jezusa.

Chociaż w ewangeliach nie ma takiego zapisu, bardzo prawdopodobne jest, że Jezus odwiedził Magdalę podczas swoich wędrówek. Stamtąd pochodziła jedna z Jego naśladowczyń – wspomniana powyżej Maria – a poza tym źródła literackie i ostatnie odkrycia archeologiczne potwierdzają, że w tamtych czasach Magdala była kwitnącą społecznością żydowską.

Według Flawiusza Magdala była ważnym ośrodkiem żydowskim już w połowie I w. p.n.e. Flawiusz, który podczas pierwszego żydowskiego powstania przeciwko Rzymowi był dowódcą w Galilei, opisuje, jak w ramach przygotowań do rzymskiej napaści osobiście nadzorował fortyfikowanie Magdali. Chociaż chwali się, że Magdala była otoczona solidnymi murami, z wyjątkiem części od strony wody, podczas niedawnych wykopalisk odnaleziono jedynie pośpiesznie ustawione blokady drogowe. Potwierdza to słowa samego Flawiusza, że Magdala nie była tak przygotowana do obrony jak Tyberiada.

Inne odkrycia wskazujące na dobrze prosperującą społeczność żydowską to kilka mykw – rytualnych łaźni, struktura, którą zidentyfikowano jako synagogę z I w. n.e., a także kamienny stół z najstarszą znaną rzeźbą menory [o czym będzie w osobnym poście – przyp. tłum.] Te znaleziska potwierdzają obecność kwitnącego żydowskiego miasta na brzegach Jeziora Galilejskiego w czasach Jezusa.

Na zdjęciach:

• synagoga
• mykwa
• blokada na drodze
• klify Arbel górujące nad Magdalą

Na podstawie:
jerusalemperspective.com - Gospel Postcard: Magdala