Z WIZYTĄ W STARYCH OKOPACH NA GÓRZE SYJON

opracowanie: Kasia Śmiałkowska
publikacja: 24 września 2021

W czasie między uzyskaniem przez Izrael niepodległości w 1948 roku a zakończeniem wojny sześciodniowej w 1967 roku przez 19 lat część Jerozolimy znajdowała się pod kontrolą Izraela, a inna część – w tym Stare Miasto i Mur Zachodni – była okupowana przez Jordanię.

Jerozolima była podzielona granicą naszpikowaną minami i wytyczoną drutem kolczastym oraz przerażającymi znakami, które brzmiały: „Niebezpieczeństwo! Nie przekraczać!”. Obszar ten znany był jako Ziemia Niczyja.

Wkrótce po tym, jak cała Jerozolima znalazła się pod kontrolą Izraela i miasto zostało ponownie zjednoczone w 1967 roku, prawie każdy ślad po znienawidzonym podziale został szybko usunięty. Kiedy zadanie zostało zakończone, widoczna była jeszcze tylko jedna pozostałość: brzydka dziura na zboczach Góry Syjon, „ozdobiona” tu i ówdzie dużymi kawałkami blachy.

Przez ponad 50 lat mieszkańcy Jerozolimy obserwowali, jak to miejsce wypełniało się śmieciami i odpadkami i wydawało się, że jest skazane na to, by pozostać skazą na Górze Syjon. Było to niefortunne, ponieważ Góra Syjon ma nie tylko duże znaczenie historyczne i religijne zarówno dla Żydów, jak i chrześcijan, ale też dziura ta była wejściem do historycznego podziemnego okopu zbudowanego przez Siły Obronne Izraela w 1948 roku i stanowiła kluczowy atut przed Wojną Sześciodniową.

W zeszłym roku nastąpił rozkwit aktywności w tym miejscu, a w środę 15 września odrestaurowana część tunelu na Górze Syjon została oficjalnie otwarta dla publiczności. Projekt sfinansowany przez Ministerstwo Jerozolimy i Dziedzictwa kosztował 2,5 miliona NIS (780 000 dolarów) i jest odpowiednim hołdem dla pomysłowości Korpusu Inżynierii Bojowej.

Korpus ten, który początkowo składał się z żydowskich weteranów brytyjskiej Królewskiej Inżynierii, został utworzony na samym początku wojny o niepodległość Izraela w 1948 roku i od tego czasu brał udział w każdym izraelskim konflikcie.

W tym czasie Jordania okupowała Stare Miasto w obrębie murów obronnych, podczas gdy Góra Syjon – położona zaledwie kilka metrów dalej na południe i całkowicie odizolowana od reszty żydowskiej Jerozolimy – znajdowała się w rękach Izraela.

Ponieważ Jordańczycy strzelali do każdego konwoju wojskowego lub medycznego, niemożliwe było przetransportowanie zaopatrzenia i sprzętu z reszty Jerozolimy znajdującej się w rękach Izraela na Górę Syjon, a także przewiezienie stamtąd rannych na terytorium Izraela.

Rozwiązaniem było zbudowanie okopu, który schodził spod akweduktu w XIX-wiecznej dzielnicy Miszkenot Sza'ananim, przecinał dolinę i wchodził w głąb zboczy Góry Syjon. Jego ściany wykonano z cementu, a częściowo przykryto blaszanym dachem, na który nałożono warstwę ziemi – stromy, wąski, pełen zakrętów i zawijasów wykop musiał być ukryty przed wzrokiem.

Tunel niestety nie był w stanie transportować dużych ilości zaopatrzenia wystarczająco szybko, jak na potrzeby armii.

Aby rozwiązać ten problem, inżynier Korpusu Uriel Hefetz zaprojektował kolejkę linową, która uzupełniała tunel. Wyruszała ona z dzisiejszego hotelu Mount Zion i kończyła swój bieg na izraelskim stanowisku na terenie Jerusalem University College, znanego również jako Instytut Studiów nad Ziemią Świętą.

Podobnie jak tunel, kolejka linowa nigdy nie została odkryta przez Jordańczyków. Działała ona w nocy i była opuszczana do doliny w ciągu dnia. Wraz z wagonikiem sama kolejka jest nadal widoczna z rogu murów.

Odrestaurowany tunel jest wspaniałym hołdem dla pomysłowości Sił Obronnych Izraela i współczesnej historii miasta.


Tunel i zejście na schody (źródło: The Times of Israel)


Widok dzielnicy Miszkenot Sza’ananim z Góry Syon (źródło: The Times of Israel)


Odrestaurowany tunel widoczny tuż pod ziemią college’u w Jerozolimie (źródło: The Times of Israel)


Biblijne określenia wycięte w nowym dachu tunelu umożliwia oświetlenie światłem słonecznym (źródło: The Times of Israel)


Wejście do odrestaurowanego tunelu (źródło: The Times of Israel)


Schodzenie po stopniach w tunelu (źródło: The Times of Israel)

Artykuł źródłowy:

© | ePatmos.pl